و اما سيد الوصيين و تاج العارفين و داماد رسول ربّ العالمين حضرت على بن ابى طالب عليه السّلام حالات شريفش واضح‌تر از اينست كه حكايت شود و در زهد آن حضرت منقولست از سويد بن غفله « 1 » كه گفت وارد شدم بر آن حضرت بعد از آنى كه بر خلافتش بيعت كرده بودند ديدم بر حصير كوچكى نشسته است و غير از آن حصير چيز ديگرى در خانه آن حضرت نديدم ، عرض كردم يا امير المؤمنين بيت المال بدست تو است و نمىبينم در خانه تو اسباب و لوازم و ما يحتاج زندگى را ؟ فرمود : اى پسر غفله خانه‌اى كه بايد از آن بيرون رفت اثاثى لازم ندارد ، و براى من است خانه‌اى كه بهترين متاع خود را به آنجا انتقال مىدهم و زود باشد كه به آن خانه رهسپار شوم ( و آن قيامت است ) . و نيز مرويست كه آن حضرت ( در نداشتن تكبر ) هر گاه اراده ميفرمود كه پيراهنى خريدارى فرمايد با قنبر غلام خود ببازار ميرفتند و دو پيراهن ميگرفت و نيكوتر آن را بقنبر ميداد . پس اگر نيكو نظر كند عاقل هوشيار بديده حق بين و فكر سالم معلوم و محقق مىشود براى او كه اگر رويه‌اى در دنيا بهتر از اين ميبود اينهائى كه صاحبان عقل سليم و خلاصه خلق و حجج خدايند بر مردم البته پيشى ميگرفتند . و در مذمت دنيا همين بس كه دورى از دنيا را وسيله تقرب

--> ( 1 ) . سويد ( بر وزن : حسين ) بن غفلة ( بفتح غين و فاء و لام ) بن عوسجة بن عامر بن الجعفى از بزرگان تابعين و از صحابه حضرت امير المؤمنين ( ع ) و موصوفست بزهد و پس از دفن رسول خدا ( ص ) داخل مدينه گرديد و 127 سال عمر كرد و در سنه 82 هجرى وفات كرد .